Düşüncelerime
sahip çıkamıyorum. Kaçıp kaçıp sana geliyorlar. Hani sen de sevsen, tamam desen
itirazım olmayacak ama sen de kabul etmeyince öylece kapıda kalıyorlar.
Gözlerimi
kapatmak zorunda kalınca hep seni görüyorum. Gözlerimi kapatmak istemiyorum. Seni
görmek canımı yakıyor...
Vakit geceden
geçince sen geliyorsun aklıma. Sabahın ilk ışıkları gibi, güneş gibi. Gözlerimi
yakıyorsun, bakamıyorum sana.
Bazen gece
oluyorsun. Karanlık, korkutucu bir sessizlik bazen.
Bazen de
sabahın en güzel çağı oluveriyorsun birden. En canlı, en neşeli.
Sana dokunmak
ateşe dokunmak gibi. Önce sıcaklığını hissediyor insan, ardından dayanılmaz bir
acı...
ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi...
YanıtlaSil