Sanırım öylesine

Sanırım bir kaç aydır hayatımın en zor günlerini yaşıyordum. hani şu ölmek isteyip te ölmeyeceğinizi bildiğiniz anlardan birini.
"Hayatımın hatası" dediğimiz şeylerden birini yapmadıysam da ona benzer bir çok şey yaptım. pişman değilim belki ama en azından "keşke daha akıllıca davransaydım" dediğim zamanlarım da olmadı değil.
Hani çok zor bi dönemden geçerken hayatınıza giren insanlar olur ve bazılarını "vay be!" diye adlandırırız ya, öyle bir şey sanırım. ya da birini tanımadan hayatımıza sokarız ve sonsuzadek bizimle kalması için yapmadığımız iğrençlik, yapmadığımız piçlik kalmaz da sonunda yine yalnız kalırız ya işte öyle...
Hayatına girmek istediğim, hayatımda olmasını istediğim çok az insan varken o insanlarının çoğunun boş bir hayal olması belki çok ironik ama bazı anlar olur ki bu gerçeği göremeyecek kadar hayal kırıklığı olursunuz.
ama en azından bitti diye sevindiğiniz günler geldiğinde geçmişe bi göz atıp "vay be bunları ben mi yaptım?!" dediğiniz şeylerin olması belki de o kadar da kötü bir şey değildir...