Başlıksız olsun mu bu yazı?

Az önce insanlığın ağzına sıçtım. 


Acımadı hiç canım. gözlerim falan dolmadı. aklıma hiçbir şey gelmedi, hiç kimse gelmedi aklıma. yattım yatağıma sessizce. yine bişeyler düşündüm.  ardından bu satırlar geldi aklıma.


Önce kalkmaya üşendim. hava soğuk zaten amk ne kalkacağım. zaten okuyan kimse yok. yine kendi kendime konuşmuş olacağım dedim. olmadı...


Kelimeler kulaklarımdan yatağıma döküldü. kalktım...


Bi sigara aradım bulamadım. sonuncuyu "müstakbelim"le konuşurken içtiğimi hatırladım. küfür edeyim dedim, ona da üşendim. tekrar yattım.


Boğazım kurudu, çişim geldi. kapıyı yatmadan önce kapattığımı farkettim. şimdi kalk, kapıyı aç, o karanlıkta tuvalete git... uzun iş abi. yat zıbar işte dedim. az mı tuttun çişini. bugün de tut.


Ne düşünüyorum lan ben böyle. neler var o sik kadar beynimde? hiçbir şey yok. bomboş içi. napıyorum Emina ben? diye düşündüm yine. düşünmeyi bırakmalısın.bir işe yaramıyor nasılsa.


Hayır ya susun! bu yazı böyle olmayacaktı. daha romantik olmalıyım. daha az küfür edip, daha kibar konuşmalıyım. EYVAH yoksa evde kalırım!


Kış gelmeden ellerimi ısıtacak bir sevgili bulmak lazım. kış gelmeden, gelmeden.


Dün 1 ekimdi farkettiniz mi? hayır bir tek ben farkettim. bir tek ben hissediyorum günlerin nasıl geçtiğini. bir tek ben farkediyorum zamanın nasıl aktığını. itiraf edin, siz hiç yatağınıza yattığınızda "bugün ne kadar sevindim, ne kadar üzüldüm, kime aşık oldum, kimden ayrıldım" diye düşünmüyorsunuz...


Aslında siz yaşamayı haketmiyorsunuz. değerini bilmiyorsunuz hiçbiriniz.


Dedim ya; bugün insanlığın ağzına sıçtım. sonra bi kahve yaptım, oturdum içtim...