Sarı saçlı Valentina

4 haftadır sürekli aynı cümleleri söyleyerek yatıp, aynı cümleleri söyleyerek uyanıyorum. şuan bile aklımda...


"...Hançerini çıkardı Valentina, gözyaşlarını silerek bağırdı: Gece gelmeden son verdim tüm acılarıma. gece gelmeden. ay çıkmadan akıttım ilk damla kanımı. güneş doğarken vücudum sustu, ben sustum. o kalp ki sadece senin için atıyordu, o kalp sustu. sırf sen sustun diye..."


İlk duyduğum andan beri ezberimdeydi. sahneye çıkarken ezberimdeydi. elime hançeri alırken ezberimdeydi. sonra birden... herşey birbirine girdi. ışıklar yanınca, herşey bulanıklaştı. bir türlü hatırlamıyordum, Valentina olamıyordum bi türlü. fotoğrafını gördüğüm ilk andan beri "Valentina ben olayım!" diye götümü yırtmıştım ama şimdi o ben olmak istemiyordu.


2 hafta Yiğit'e beni çalıştırsın diye yalvarmıştım, 2 hafta hayvan gibi çalışmıştım. ama şimdi olmuyordu. 6 cümlelik bir repliği söyleyemiyordum.Bayan Kanerova "Emina?" diyene kadar ağladığımı farketmemiştim bile. bütün sınıfa rezil olmuştum. daha yeni başladığım okuluma rezil olmuştum.


Sahneye çıkarken "heheh şimdi ağzınıza sıçtım işte, rol benimdir" diye hava atarken diğer çakma Valentinalara, sahnede küçülüp minicik olmuştum. çocuklardan biri yanıma gelip kısık sesle "şimdi de lütfen rolü bana verin diye yalvarmıycaksın değil mi?" dedi sırıtarak. ağzına sıçmam gerekirken, sadece derin bi nefes alabildim. konuşamıyordum.


Bayan Kanerova bir kez daha "Emina?" dedi ve ardından yanımdaki piçe "İnmesine yardım et" diye bağırdı. herkes çıplakmışım gibi bana bakıyordu. 


Rezil olmuştum!


"Ne oldu?" dedi Kanerova, salak salak ağlamaya devam ediyordum. "Yapamıycam" dedim burnumu çeke çeke. öylece bana baktı ve diğer Valentinalara dönüp "İrina sen çık sahneye" dedi.


İrina Valentina mı olucaktı? Onun saçları siyah bile değildi ki? Sarıydı. oysa Valentina uzun, siyah saçları ile ünlüydü.


Yiğit elimden tutup dışarı çıkardı. "Salak mısın sen?!" diye bağırdı, birden herkes yine beni çıplak görmeye başlamıştı. "4 haftadır bu rol için hazırlanıyorsun! şimdide çıkmış yapamıycam diye ağlıyorsun! dalga mı geçiyorsun benimle? bütün haftamı seninle geçirdim, seni çalıştırdım. ondan önceki hafta da. ondan önceki hafta da! şimdi yapamıycaksın öyle mi?" diye bağırmaya devam ediyordu. ben hiçbir şey söylemeyip ağlamaya devam edince "siktir git bi daha yanıma gelme!" dedi gitti.


Koca koridorda elimde hançerle öylece kalmıştım. bi an acaba kendimi mi öldürsem mi diye düşündüm. hem de şurda, şu hançerle. zaten rezil olmuştum. hem havalı da olurdu. sonra götüm yemedi tabi. sessizce yukarı çıktım. çantamı aldım, merdivenlerden inerken basamaklara takıldım, düşmedim.