Bugün çok üzgündüm. sabah üzgün uyandım, canım. yine sen yoktun tabii. yine tek başıma öylece baka kaldım duvalara. kalktım bi sigara içtim. biliyorum "aç açına içilir mi o sigara?" diye kızacaktın yanımda olsaydın. ama yoktun (!)
İçimde büyüyen öfkemi yokluğunla terbiye etmeye çalıştım. olmadı. sana verdiğim sözü tutamadım. unutamadım. unutmak istemedim. o kadar güzeldi ki, kıyamadım..
Sana bi mektup yazdım bugün, yine göndermedim. dolaptaki küçük kutucuğa koydum. sen dönünce hepsini sana verecektim, canım. okuyup beni nasıl üzdüğünü anlayacaktın. seni nasıl sevdiğimi, ne çok özlediğimi.. canın yanacaktı senin de, nasıl bırakıp gittim diye. ama sen hiç gelmeyeceksin, canımı acıtsa da biliyorum. özlüyorum.
Bugün çok üzgündüm canım. kalktım çikolata yedim bir sürü. mutlu etmedi. edemedi. senin yoktun ya o da bi başka tattı ağzımda.
Şimdi burda olsaydın söylerdim sana, "Ben mutluyken değil, üzgünken çikolata yerim. ağlarken yerim. yanımda sen yokken yerim..."
Çünkü çikolata beni mutlu etmez, daha fazla üzer..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder